Ollie B. Bommel, Tom Poes en De Nieuwe IJstijd kende zaterdag 21 januari haar première, onder het toeziend oog van onze koningin Beatrix ,die speciaal voor deze gelegenheid naar het Oude Luxor was gereisd om deze muzikale voorstelling te zien.

Als castlid ben je al nerveus voor een première, dan is dat nog erger als je de première mag spelen voor de koningin. Roberto de Groot gaf eerder deze week al toe dat hij zenuwachtig was voor de première. Mocht dat zo zijn, dan was daarvan niets te merken tijdens de voorstelling. Bij een van de eerste try-outs waren drie redactieleden al wezen kijken en was de voorstelling nog niet helemaal klaar. Tijdens de première voor een uitverkocht Luxor stond de voorstelling als een huis en waren de acteurs in topvorm.

De voorstelling wordt als het ware gespeeld voor de prenten van Marten Toonder, die geprojecteerd worden op drie grote doeken die over de hele breedte van het podium staan opgesteld. Een 3D prentenboek als het ware. Het enige verschil is dat u niet over een 3d-bril hoeft te beschikken. De liedteksten zijn geschreven door Coot van Doesburgh. Stefan Osadzinski en  Ute Apfelstedt zorgden voor de composities en ook de cast doreg zijn steentje bij met het slot van “Oost West Thuis Best”.  Acteurs Suzan Seegers (Tom Poes), Roberto de Groot (Ollie B. Bommel) en Yoran de Bont (Professor Sickbock, Wammes Waggel, Wal Rus en Piloot) hebben de mooie taak, de figuren uit de verhalen van Marten Toonder tot leven te brengen. Marten Toonder schreef zijn vele strips voor alle leeftijden  en ook deze voorstelling is geschikt voor jong en oud. Kinderen dansen spontaan mee en leven mee met het verhaal, reageren luidkeels als Tom Poes en Ollie in gevaar zijn. De ouders en andere volwassen hebben een flashback en genieten mee met het verhaal en voor velen is het ook een feest der herkenning.

Deze muzikale voorstelling wordt gespeeld in verband met het Marten Toonder jaar waarin Maarten 100 jaar zou zijn geworden. Wie kent niet de verhalen van Ollie B. Bommel die iedereen wel gelezen moet hebben in onder andere de Donald Duck?  Marten Toonder heeft een grote invloed gehad met zijn verhalen. Woorden als grootgrutter, zielknijper zijn een paar woorden, die van zijn hand zijn, net als “kommer en kwel” en natuurlijk “als je begrijpt wat ik bedoel”. De zin die de heer van stand, Ollie B. Bommel steeds weer uitspreekt.

Roberto de Groot is met zijn mooie donkere en volle stem Ollie B. Bommel ten voeten uit al moet hij een dikmaakpak aan waardoor de gestalte van Heer Bommel beter uit komt. Dat dit zo warm wordt dat Roberto eerder afvalt dan aankomt mag een detail zijn. Voorzien van donkere lenzen en een pruik boeit Roberto het publiek en vooral de aanwezige kinderen die helemaal mee leven. Met zijn mooie timing, droge gevoel voor humor speelt Roberto met duidelijk plezier deze rol.
Suzan Seegers, die net klaar is met haar tournee van haar eigen voorstelling “Suus” is Tom Poes ten voeten uit. Parmantig, scherp en gezegend met een schitterde stem zet zij haar rol waardig neer zoals Marten Toonder dat vast gewild heeft. In haar witte pak met staart (die zij gebruikt zoals een kat dat doet) en mooie schmink, is ze de poes die menig kind zo mee zou willen nemen.  Dat Tom Poes eigenlijk een kater is, maakt eigenlijk geen verschil. Suzan Seegers speelt Tom Poes zo goed dat het vertrouwd aanvoelt en zij perfect in de huid past van deze dappere kat. Suzan floreert in kleine voorstellingen die kwetsbaar zijn. Met haar perfecte gevoel en spel weet ze elke snaar te raken. Dat deed ze in haar solovoorstelling “Suus” maar dat doet ze ook in deze Toonder-voorstelling. Tom Poes zoals Tom Poes bedoeld is.Yoran de Bont is een ware duizendpoot die al zijn rollen een eigen karakter mee geeft. Afkomstig van Codarts in Rotterdam heeft hij zich alle rollen eigen gemaakt waarbij hij door middel van razende snelverkledingen, tijdig weer meldt op het podium in weer een andere rol die hij ook weer van de daarbij horende stem en het daarbij horende gedrag voorziet. Yoran had duidelijk de lachers op zijn hand.

Opus One en regisseur Frans Schraven zijn er in geslaagd een bewegend prentenboek te maken van ’s lands beste stripschrijver Marten Toonder, die volgens vriend Seth Gaaikema uit de hemel, waarbij Marten Toonder betwijfelde of hij bestond, met plezier naar deze musical zou kijken en zou zeggen dat het goed was.Bekende Nederlanders leenden hun stem aan de karakters in de musical: Paul van Vliet is de verteller van het verhaal, terwijl Paul de Leeuw te horen is als commissaris Bulle Bas. Ivo Opstelten en Annemarie Jorritsma zijn te horen als het meneer en mevrouw Dickerdack, het burgemeestersechtpaar van Rommeldam. Jacques d’Ancona is journalist Argus, de razende reporter van de Rommelbode en Peter Faber is te horen als Joost, de bediende van de heer Bommel. Peter Tuinman is te horen als marconist in de voorstelling.

Decors zijn simpel door de projecties en dat is ook meteen de kracht van deze voorstelling. De eenvoud versterkt het verhaal en de mooie prenten van Toonder laten deze voorstelling leven. Voeg daarbij de mooie muziek, het sterke spel en zang van de acteurs en het zichtbare plezier waarmee ze spelen en er ontstaat een mooie boeiende voorstelling.

Deze musical heeft bewezen dat Marten Toonder ook nu nog jong en oud kan boeien. Daarmee toont Marten Toonder aan dat zijn verhalen tijdloos zijn en zelfs in een muzikale voorstelling goed tot zijn recht komen. De Nieuwe IJstijd, een van de oudste verhalen van Toonder, blijkt ook nu nog actueel te zijn in deze warme winter waarbij de natuur toch van slag blijkt te zijn. Al zijn er ook nu critici die daar niet van overtuigt zijn. De Nieuwe IJstijd is tijdloos in deze snelle tijd. Even een heerlijk momentje voor jezelf. Het premierepubliek zorgde in ieder geval voor een warme ontvangst voor cast en crew en was zeer enthousiast.

Kijk voor meer informatie op http://www.opusone.nl/

De fotoreportage vindt u hier.