Vandaag vond in de Dutch Studio’s in Amsterdam de perspresentatie plaats van Next to Normal. Een musical die in 2008 off-Broadway op de planken stond, maar zo groot succes bleek dat de show al snel zijn eigen plaats op Broadway veroverde. In 2008 won Next to Normal de Outer Critics' Circle Award for Outstanding Score. In 2010 kreeg Next to Normal de Pullitzer Prize for Drama, een prijs die maar zelden aan musicals wordt toegekend.

Met het openingsnummer uit de voorstelling "Een nieuwe dag" begon ook de presentatie. De cast liet gelijk zien dat hier stuk voor stuk vakmensen op het toneel staan. Hierna nam regisseur Paul Eenens het woord en interviewde de hoofdrolspelers. over de onderlinge dynamiek, de muziek en het verhaal van deze bijzondere productie. Vervolgens roerde Simone Kleinsma de aanwezige pers met haar solonummer ‘Ik mis de bergen’. De Nederlandse cast van Next to Normal bestaat uit Simone Kleinsma (Diana Goodman), Wim van de Driessche (Dan Goodman), Freek Bartels (Gabriel Goodman), Michelle van de Ven (Nathalie Goodman), Rene van Kooten (Dr. Fine/Dr. Madden) en Jonathan Demoor (Henry).

Het verhaal van Next to Normal speelt zich af binnen een op het eerste gezicht ‘normaal’ Amerikaans gezin. Diana, de moeder binnen het gezin lijdt aan een bipolaire stoornis met hallucinaties. Ze ziet steeds haar overleden zoon Gabriel. De stoornis heeft een behoorlijke lading op haar man en dochter. Haar man Dan raadt haar aan om een dokter te bezoeken. Zodoende komt Diana terecht bij dokter Fine, een pillendraaier die haar de nodige medicatie voor schrijft. Hierdoor leeft Diana in een soort roes, waarbij zij geen enkel gevoel meer heeft.
Ondertussen leert haar streberige en leergierige dochter Nathalie een jongen kennen, genaamd Henry. Henry, groeit steeds dichter naar Nathalie toe en zorgt ervoor dat Nathalie de steun krijgt die zij nodig heeft. Echter is Henry een type met een nonchalante houding en een liefhebberij voor cannabis.
Aangezien Dr. Fine niet het juiste effect heeft op Diana, neemt Dr. Madden de behandeling van hem over. Deze dokter start met Electro Shock Therapie. Dit zorgt er echter voor dat zij haar geheugen van de afgelopen 19 jaar is kwijt geraakt. Met behulp van fototherapie krijgt Diana haar geheugen weer langzaam terug.

Next to normal is onder de regie van Paul Eenens, die voor deze voorstelling zich heeft verdiept in de psychiatrie. Door een bezoek aan het museum ‘Het Dolhuijs’ in Haarlem en zich in te lezen zorgt Paul ervoor dat alle spelers zich volledig kunnen inleven in het verhaal. Het verhaal is volgens Eenens niet een depressief stuk, maar door hetgeen wat het gezin meemaakt ook lachwekkend en herkenbaar. Vooroordelen worden weggenomen, want wat is nu eigenlijk normaal. De muziek in de voorstelling is van Tom Kitt . Deze popmuziek zorgt ervoor dat de voorstelling luchtig blijft , maar dat je ook wordt meegenomen in de emoties van de hoofdpersonen.

Simone Kleinsma verteld waarom het zo’n bijzondere musical is.
“ Mensen die van musical houden, krijgen alles waar ze voor komen: meeslepende muziek, prachtige liedteksten en scherpe humor die wrang aanvoelt. Maar het gaat nog een stapje verder dan dat. Het is verrassend, confronterend en zeer herkenbaar.

Waarom is “Next to Normal” vernieuwend?
“Er komt heel veel zang in voor, pop en rock met name, maar er wordt bijvoorbeeld niet in gedanst. Daar leent het verhaal zich niet voor. Het is wat dat betreft misschien meer een toneelstuk met ongelooflijke goede songs.”

Jij speelt de moeder in het gezin. Wat is zij voor een vrouw?
“Het is een heel leuk, gewoon gezin. Maar Diana worstelt met een probleem, ze heeft een psychische stoornis en er is een gebeurtenis uit hun aller leven die nog steeds zijn weerslag heeft op dat gezin. Ik heb de musical zelf op Broadway gezien. Meteen werd duidelijk dat ik een eigen draai wilt geven van die Amerikaanse versie. Ter voorbereiding heb ik mij ingelezen en onderzoek gedaan naar het thema. Zo probeer ik tot de kern te komen van wat Diana beweegt. Waarom ze de keuzes maakt die ze maakt en waarom ze voor dit leven heeft gekozen. Door haar te begrijpen, kan ik me straks helemaal geven. Ze moet namelijk wel een vrouw van vlees en bloed worden.

Wat maakt jou geschikt voor de rol?
“Allereerst heb ik de leeftijd voor de rol. Daarnaast beschik ik, denk ik, over de ervaring die nodig is voor het spelen van dit complexe personage. Ik moet de meest uiteenlopende emoties naar voren kunnen brengen en ik hoop dat alle rollen die ik hiervoor gespeeld heb mij genoeg bagage geven om dit geloofwaardig te dien. Dat vind ik er ook zo leuk aan, het is weer iets heel anders dan ik hiervoor heb gedaan.”

Jonathan, jij gaat de rol van Henry spelen. Kan je daar meer over vertellen?
“Ik speel het vriendje van Nathalie, de dochter van het gezin. Ik zie mijn aandeel als een soort stabilisator die door het verhaal heen gaat. Er gebeurt van alles in het gezin en met Nathalie. Ik ben een soort veilige haven voor haar, tenminste zo wil ik de rol neerzetten. Daarnaast is Henry nonchalant, op zijn eigen manier vreemd, raar en romantisch.”

Hoe geef je Nathalie die steun in het stuk?
“Door naar haar te luisteren en te relativeren. Dat meisje heeft veel meegemaakt en is een soort tikkende tijdbom. Dat zie ik en vindt dat oké. Door te luisteren en te praten houd ik haar met de voetjes op de grond.”

Hoe ervaart Henry Diana en haar psychische stoornis
“Als hij voor de eerste keer in het gezin komt, ziet hij een vrouw die borden verkeerd stapelt en dingen laat vallen en allemaal rare dingen doet. Dat is voor hem nieuw. Hij observeert dat en zorgt ervoor dat hij bij Nathalie in de buurt blijft. Hij ervaart het als een avontuur en komt er samen met Nathalie door heen.”

Is het voor jou moeilijk om zo’n rol weer te geven?
“Elke rol heeft een bepaalde uitdaging. Wat leuk is dat zowel Henry als ik een bepaalde nonchalance hebben en dat kan ons wel binden. Ik voel mij op bepaalde gebieden enorm met hem verbonden en op andere gebieden helemaal niet.”

Heb je een scene waarin je je tanden kan vastzetten?
“Dat zijn er een aantal. Vanaf het moment dat hij het pianolokaal binnenkomt waar hij al uren aan de deur heeft staan luisteren naar het pianospel van Nathalie, dan probeer ik als Henry heel erg het stuk te bevatten en erin te springen.”

Deze musical heeft een kleine cast. Heb jij een voorkeur voor een grote of kleine musical?
“Nee, elke musical is weer anders. Het fijne aan deze musical is dat we maar met z’n zessen zijn en dat daardoor een intiem karakter krijgt. We krijgen daardoor de ruimte om ons eigen karakter te ontwikkelen en aan rolverdieping te doen.”

Next to Normal is te zien door het gehele land. Op 2 januari 2012 beleeft de musical zijn eerste try-out in Dronten en gaat op 16 januari in première in het De La Mar theater in Amsterdam.

Meer informatie over de musical en het speelschema, www.musicals.nl

Foto’s: Peggy de Haan
Tekst en interviews: Marloes Romeijn

Voor de fotoreportage klikt u hier.