Van 11 t/m 29 juni presenteren de DAPA studenten "Taking the Leap" in het Stadstheater in Zoetermeer. Hondervijftig aanstormende artiesten en veertig bevlogen creatives tonen in twaalf verschillende het resultaat van het harde werken van het afgelopen jaar. 

Afgelopen donderdag was het tijd voor "Moordwijf" van de derdejaars en "Into The Woods" van de vierdejaars. "Moordwijf" was een korte versie van Chicago die de moordenaars centraal stelden in een uur.  

De dans is prima verzorgd maar dat is niet zo verwonderlijk aangezien de docente Sarah Singadji is die zelf in diverse grote producties heeft gestaan. Chicago is een van mijn favoriete musical net als Fosse. Dans zoals dans bedoeld is. Een aangename verrassing waar ik lekker voor ga zitten. De dans is strak, de muziek op band is goed en niet zo hard zodat de

zang van de cast goed uit de verf komt. Opvallend is dat er een castlid bij is die zo Joke de Kruijf zou kunnen zijn. Af en toe lijkt Joke  om een hoekje mee te kijken, zich even niet in te houden om daarna weer te verdwijnen. Heel  vreemd en komisch maar het past prima bij deze voorstelling. Iedereen staat op haar plaats.

De hoofdrollen worden goed neergezet met volle inzet en vooral overtuiging. Geen twijfel maar er gewoon voor gaan. In deze groep zijn ook twee mannen en met name Billy Flynn, de rotzak, komt heel overtuigend over. Amos, toch een beetje het watje weet de sympathie van het publiek op te wekken waardoor het publiek hem in het hart sluit. Het decor is verder niet zo vol en wellicht was het dan beter geweest de Twitter en nieuwsberichten die nu in de bovenhoeken van het toneel verschenen, op de achterwand te projecten waardoor de aandacht niet af werd geleid. Verder was het een mooie strakke voorstelling waarvan het publiek ook duidelijk genoten had. 

De volgende voorstelling na de pauze was "Into the woods". Een bekende musical van Stephen Sondheim. Niet een van zijn beste maar wel een die blijft hangen en zonder meer met mooie en hilarische humor. "Into The Woods" is een absurd sprookje waarbij alle verhalen door elkaar heen lopen. Het resultaat een publiek dat regelmatig in lachen uitbarst en natuurlijk is het verhaal grappig maar ook de cast speelt een schitterende rol. De bakker en zijn  vrouw waarvan de man met een vloek belast is. Hij kan alleen de vloek opheffen als hij vier specifieke artikelen verzameld en haalt bij mensen die daar geen afstand van willen doen maar door list en bedrog slaagt de bakker er toch in. Alle sprookjes komen voorbij, Roodkapje, De Wolf, Assepoester en Rapunzel om er een paar te noemen. De tweeakter wordt een eenakter maar dat heeft als voordeel dat de snelheid er in blijft waar je bij de tweeakter meestal na de pauze weer even moet wennen. Deze voorstelling ging door en kende unieke combinaties als Colin met een soort van hanenkam die de naïeve zoon speelde en dat op een indrukwekkende manier deed.